تقدیم به پدری که ندارم
میان تمام نداشتن ها
دوستت دارم
شانس دیدنت را هر روز ندارم
وقتی دلم هوایت را میکند
حق شنیدن صدایت را ندارم
وقتهایی که روحم درد دارد و میشکند
شانه هایت را برای گریستن کم دارم
وقت دلتنگی هایم،
آغوشت را برای آرام شدن ندارم
آری همه وجودمی،
ولی هیچ جای زندگیم ندارمت
و میان تمام نداشتن ها،
باز هم با تمام وجودم
دوستت دارم
برچسب:
نویسنده: نیکی قنبری